වසර 48,000කට පෙර අතීතයට විද්යාත්මක ආලෝකයක්!
ශ්රී ලංකාවේ ඉතිහාසය පිළිබඳ කතාබහ කිරීමේදී අපගේ අවධානය බොහෝ විට යොමුවන්නේ විජය රජුගේ පැමිණීම, අනුරාධපුරය, පොළොන්නරුව හෝ මහනුවර වැනි රාජධානි යුග වෙතය. එහෙත් එම ලිඛිත ඉතිහාසයට බොහෝ කලකට පෙර, එනම් අදින් වසර දස දහස් ගණනකට පෙර සිටම මෙරට සක්රීය මිනිස් වාසයක් පැවැති බව පුරාවිද්යාත්මක පර්යේෂණ මගින් තහවුරු වී ඇත. මෙම ප්රාග් ඓතිහාසික මානව උරුමය ලෝක අවධානයට යොමු කරවන ප්රමුඛතම ස්ථානයක් ලෙස කළුතර දිස්ත්රික්කයේ බුලත්සිංහල පිහිටි පාහියංගල (Fa-Hien Lena) ස්වාභාවික ගල් ලෙන හඳුනාගත හැක.
1980 දශකයේ ආරම්භ වූ කැණීම් සහ මෑතකාලීන නූතන විද්යාත්මක කාලනිර්ණ පද්ධති මගින් තහවුරු වී ඇත්තේ පාහියංගල ලෙනෙහි මිනිස් වාසය අදින් වසර 48,000කට පමණ පෙර (Late Pleistocene යුගය) දක්වා දිවයන බවයි. මෙම සොයාගැනීම් මගින් පැහැදිලි වන්නේ එදා ජීවත් වූ මානවයා නිකම්ම ගල් ලෙනක සැඟවී සිටි සංකල්පීය “ගුහා මිනිසෙකු” නෙවන බවත්, පරිසර පද්ධතියට සාර්ථකව අනුවර්තනය වූ සංකීර්ණ තාක්ෂණික දැනුමක් සහිත මානව සමූහයක් බවත්ය.
අප්රිකාවෙන් පිටත පැරණිතම දුනු-ඊතල තාක්ෂණය
පාහියංගලින් හමුවූ පුරාවිද්යාත්මක සාක්ෂි අතරින් ප්රමුඛතම ස්ථානයක් ගන්නේ අස්ථි හා දත් ආශ්රිතව නිෂ්පාදිත ක්ෂුද්ර මෙවලම්ය. සිදුරු කරන ලද සත්ත්ව අස්ථි මගින් සකස් කළ ඊතල අග්ර (Arrowheads) පිළිබඳ කෙරුණු විද්යාත්මක පරික්ෂණවලින් අනාවරණය වී ඇත්තේ, අදින් වසර 48,000කට පෙර තරම් ඈත අතීතයකදී මොවුන් දුනු-ඊතල තාක්ෂණය භාවිත කර ඇති බවයි.
මෙය අප්රිකානු මහද්වීපයෙන් පිටතදී හමුවන පැරණිතම දුනු-ඊතල තාක්ෂණික සාක්ෂි අතර එකකි. වැසි වනාන්තර තුළ වෙසෙන ගස් උඩ වඳුරන් සහ ලේනුන් වැනි වේගවත් කුඩා සතුන් දඩයම් කිරීමට මෙවැනි සූක්ෂම තාක්ෂණයක් ඔවුන් දියුණු කරගෙන තිබිණි. ඊට අමතරව, කෝට්ස් (Quartz) වැනි ගල් වර්ග භාවිත කරමින් සකස් කළ ජියෝමිතික හැඩතල සහිත ක්ෂුද්ර ශිලා මෙවලම් (Microliths) මගින් ඔවුන්ගේ සැලසුම් සහගත තාක්ෂණික සංකීර්ණතාව මනාව පැහැදිලි වේ.
පාරිසරික අනුවර්තනය සහ ජීවන රටාව
පාහියංගල පස් තට්ටු අතරින් හමුවූ සාක්ෂි මගින් එදා මානවයාගේ සංස්කෘතික හා ජීවන රටාවේ තවත් පැති කීපයක් හෙළි වේ:
* කෘෂිකර්මාන්තයට පෙර ශාක භාවිතය: කෘෂිකර්මාන්තය ආරම්භ වීමට පෙර සිටම, කැකුණ සහ වල් දෙල් වැනි වැසි වනාන්තර ශාකවල බීජ හා ඵල අනුභවය සහ එක්රැස් කිරීම සිදු කර ඇත.
* ගිනි භාවිතය: අඟුරු සහ රත් වූ පස් අවශේෂ අනුව ආහාර පිසීමට, ආරක්ෂාවට සහ ආලෝකයට ගින්න සංවිධානාත්මකව භාවිත කර තිබේ.
* සංස්කෘතික හා ආගමික හැසිරීම්: භූමදාන සිරුරු හා අස්ථි මත රතු ගුරුගල් (Ochre) තැවරීමේ සාක්ෂි මගින් මරණය පිළිබඳ යම් සංකේතාත්මක හෝ සංස්කෘතික අදහසක් ඔවුන් තුළ පැවැති බව පෙනී යයි.
* දේශගුණික හා භූගෝලීය සබඳතා:
අභ්යන්තර ලෙනකින් මුහුදු බෙලිකටු හමුවීම මගින් වෙරළබඩ සහ අභ්යන්තර කලාප අතර පැවැති හුවමාරු ජාලයන් හෝ දීර්ඝ ගමනාගමන රටාවන් පිළිබඳ වැදගත් ඉඟි සපයයි.
ජනප්රිය මිත්යාවන් සහ විද්යාත්මක පදනම
ඉතිහාසය පිළිබඳ ප්රචාරයන්හිදී පර්යේෂණාත්මක නිරවද්යතාව පවත්වා ගැනීම වැදගත් වේ.
|විද්යාත්මකව තහවුරු වූ කරුණු |තහවුරු නොවූ / ජනප්රිය මත
| • අදින් වසර 48,000කට පෙර මිනිස් වාසය. | • වසර 12,000ක් පැරණි කෘතිම පඩිපෙළක් තිබීම.|
| • අප්රිකාවෙන් පිටත පැරණිතම ඊතල අග්ර. | • තාක්ෂණයෙන් තොර “ගුහා මිනිසුන්” වීම. |
| • වැසි වනාන්තර පද්ධතිවලට අනුවර්තනය. | • කෘෂිකර්මාන්තයට පෙර ශාක අනුභව නොකිරීම.|
අන්තර්ජාලයේ ඇතැම් තැනක සඳහන් වන “වසර 12,000ක් පැරණි කෘතිම පඩිපෙළක්” වැනි තොරතුරු ප්රධාන විද්යාත්මක පුරාවිද්යා මූලාශ්ර මගින් තහවුරු කර නොමැත. පාහියංගලින් හමුවන සැබෑ විද්යාත්මක සාක්ෂිම ලෝක පුරාවිද්යාව තුළ ශ්රී ලංකාවේ අභිමානය සටහන් කිරීමට ප්රමාණවත්ය.
ලෝක පුරාවිද්යාවට ලංකාවෙන් දායකත්වයක්
නූතන මානවයා (Homo sapiens) විවිධ මහද්වීප වෙත ව්යාප්ත වීමේදී නිවර්තන වැසි වනාන්තර වැනි සංකීර්ණ පරිසර පද්ධතිවලට අනුකූල වූ ආකාරය පෙන්වන පැහැදිලිම සාක්ෂියක් ලෙස පාහියංගල සැලකේ.
පාහියංගල යනු හුදෙක් නැරඹිය යුතු සංචාරක ස්ථානයක් පමණක් නොව, අපේ අතීත මානව ජානමය සහ තාක්ෂණික ගමන පිළිබඳ මතක සඟවාගත් ස්වාභාවික කාල කැප්සියුලයකි. පස් තට්ටු අතර තවමත් සැඟවී ඇති තොරතුරු ඉදිරියේදී සිදුකෙරෙන පර්යේෂණ මගින් හෙළිවීමත් සමඟ, ලාංකේය ප්රාග් ඓතිහාසික මානවයාගේ ඉතිහාසය තවදුරටත් අලුත් වනු ඇත.
